-Κύριε Καθηγητά πρόσφατα δημοσιεύτηκε στον Τύπο ένα θραύσμα παπύρου που αποκαλύφθηκε από την Καθηγήτρια Κaren L. Κing, ιστορικό του Χριστιανισμού στη Θεολογική Σχολή του Χάρβαρντ. Η Καθηγήτρια ισχυρίζεται ότι στον πάπυρο υπάρχει η φράση: «ο Ιησούς τούς είπε, η σύζυγός μου». Προκύπτουν μήπως κάποια νέα δεδομένα με την εξέλιξη αυτή ή σημειώνονται οποιεσδήποτε ανατροπές;

Πράγματι η Καθηγήτρια Κaren L. Κing, ισχυρίζεται ότι το θραύσμα παπύρου περιέχει διάλογο στον οποίο ο Ιησούς αναφέρεται στη σύζυγό του, την οποία ονομάζει Μαρία. Όπως η ίδια η Καθηγήτρια υποθέτει, ενδεχομένως να υπάρχει ένας διάλογος του Ιησού με τους μαθητές όπου συζητούν αν η Μαρία είναι άξια και ο Ιησούς τους απαντά: «Αυτή μπορεί να είναι μαθήτριά μου». Επίσης η ίδια Καθηγήτρια υποστηρίζει ότι αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο Ιησούς ήταν παντρεμένος αλλά μιλάει για ζητήματα οικογένειας και γάμου που αντιμετώπιζαν οι Χριστιανοί. Εξάλλου άλλοι ερευνητές όπως ο Stephen Εmmel, καθηγητής της Κοπτολογίας του Πανεπιστημίου Μunster της Γερμανίας, και ο Βρετανός καθηγητής του Πανεπιστημίου Durham FrancisWatson υποστηρίζουν ότι είναι πλαστό ή στην καλύτερη περίπτωση προέρχεται από το απόκρυφο ευαγγέλιο του Θωμά στην κοπτική γλώσσα, με φράση που αποδίδεται στον Χριστό και λέει «η γυναίκα μου». Συνεπώς δε μπορούμε να παραμερίζουμε ή και απορρίπτουμε ολόκληρη τη μαρτυρία της Καινής Διαθήκης και σύνολη τη γραπτή και προφορική παράδοση της Εκκλησίας για να πιστέψουμε στην ψευδώνυμη και ψευδεπίγραφη «αποκάλυψη» ότι ο Χριστός ήταν νυμφευμένος.
-Ποια επιστημονική και θεολογική αξία μπορεί να έχει το συγκεκριμένο θραύσμα του παπύρου, του 4ου αιώνα, για την επιστήμη της Καινής Διαθήκης;
Το συγκεκριμένο θραύσμα παπύρου ανήκει στα απόκρυφα Ευαγγέλια και συγκεκριμένα στο απόκρυφο ευαγγέλιο του Θωμά. Η απόκρυφη γραμματεία περιέχει παραφιλολογικά κείμενα τα οποία εμφανίστηκαν στην ιστορία του Χριστιανισμού από τον 2ο αιώνα και μετά. Πρόκειται για ανώνυμα ή ψευδεπίγραφα χριστιανικά κείμενα που προσπαθούν να μιμηθούν το φιλολογικό είδος των κανονικών κειμένων, δηλαδή των Ευαγγελίων, των Πράξεων, των Επιστολών και της Αποκάλυψης του Ιωάννη. Προέρχονται από γνωστούς αιρετικούς κύκλους όπως ήταν ο Μαρκίωνας και οι Γνωστικοί που θέλησαν να παραχαράξουν τη μαρτυρημένη και βεβαιωμένη αλήθεια των Ευαγγελίων και της Εκκλησίας γράφοντας για τον Χριστό μυθώδεις, ανιστόρητες και φανταστικές αφηγήσεις. Η αλήθεια για το πρόσωπο και τη ζωή του Χριστού δεν στηρίζεται σε ψευδείς και ανώνυμες διαδόσεις, αλλά σε τεκμηριωμένα στοιχεία χιλιάδων χειρογράφων, ιστορικές αναφορές, αυθεντικές πληροφορίες και μαρτυρίες ζωής. Τα Ευαγγέλια που περιγράφουν τη ζωή του Χριστού δεν είναι ανώνυμα ή ψευδεπίγραφα και ανεύθυνα κείμενα, αλλά επώνυμες και υπεύθυνες καταθέσεις αυτοπτών και αυτηκόων μαρτύρων και ανθρώπων που σφράγισαν με το αίμα τους τη μαρτυρία τους. -Ποια είναι τα στοιχεία που αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αυθεντικότητα των κανονικών βιβλίων της Καινής Διαθήκης;
Η αποστολικότητα, η προσωπική μαρτυρία και η κατάθεση των αυτοπτών μαρτύρων αποτελούν στοιχεία της αυθεντικότητας των βιβλικών κειμένων. Ο ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει χαρακτηριστικά στον παραλήπτη του έργου του, ότι το ευαγγέλιό του στηρίζεται στη μαρτυρία των αυτοπτών και αυτηκόων μαρτύρων του ιστορικού Ιησού: «όπως μας τα παρέδωσαν εκείνοι που από την αρχή ήταν αυτόπτες μάρτυρες και έγιναν κήρυκες του ευαγγελίου… για να βεβαιωθείς ότι τα γεγονότα που διδάχθηκες είναι αυθεντικά» (Λουκά 1, 2.4). Αυθεντικός είναι και ο λόγος του αυτόπτη και αυτήκοου μαθητή του Ιησού, του αποστόλου Ιωάννη, ο οποίος με απόλυτη σαφήνεια αναφέρει στην Α΄ Καθολική Επιστολή του, ότι οι πληροφορίες των Αποστόλων για τον Χριστό προέρχονται από προσωπική τους αυτοψία και αυτηκοΐα: «σας γράφουμε για τον ζωοποιό Λόγο, που υπήρξε εξαρχής. Τον ακούσαμε και τον είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια. Μάλιστα τον είδαμε από κοντά, και τα χέρια μας τον ψηλάφισαν... Καταθέτουμε, λοιπόν, τη μαρτυρία μας και σας μιλάμε για την αιώνια ζωή… Αυτό που είδαμε κι ακούσαμε το αναγγέλλουμε και σ’ εσάς, για να συμμετάσχετε κι εσείς μ’ εμάς στην ίδια κοινωνία…» (Α΄ Ιω. 1,1.2.3). Επίσης ο Απόστολος Πέτρος γράφει χαρακτηριστικά στους παραλήπτες της επιστολής του: «δεν στηριχθήκαμε σε επιτηδευμένους μύθους, αλλά σας γνωστοποιήσαμε τη δύναμη και την παρουσία του Ιησού Χριστού, γιατί είδαμε με τα μάτια μας το μεγαλείο του» (Β΄ Πέτρ. 1, 16). Αλλά και η ίδια η Εκκλησία, που κάλυψε με το κύρος της τα κείμενα αυτά, είναι μια πολυάνθρωπη κοινωνία, που εκτείνεται αδιάκοπα και διαχρονικά από την εποχή του Χριστού μέχρι σήμερα. Με τη συλλογική μνήμη της βεβαιώνει την ευαγγελική αλήθεια για το πρόσωπο και τη ζωή του Χριστού.
Η σχέση του με τη Μαγδαληνή
-Τελικά ποια είναι η μαρτυρία των κανονικών κειμένων για την σχέση του Ιησού με τη Μαρία τη Μαγδαληνή;
-Δεν υπάρχει βιβλική πληροφορία που να αναφέρει ότι η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν πόρνη ή σύζυγος του Ιησού. Αντίθετα ο Ευαγγελιστής Μάρκος αναφέρεται στο 16, 9 στην Ανάσταση και την εμφάνιση του Χριστού στη Μαρία τη Μαγδαληνή. «Αναστάς δε πρωί πρώτη Σαββάτου εφάνη πρώτον Μαρία τη Μαγδαληνή, αφ’ης εκβεβλήκει επτά δαιμόνια». Την ίδια πληροφορία επιβεβαίωσε και ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο 8, 2: «Μαρία η καλουμένη Μαγδαληνή αφ’ης δαιμόνια επτά εξεληλύθει». Το πρόβλημα στον λογοτεχνικό κόσμο προέκυψε από το γεγονός της μυραλήψεως του Ιησού όπου μνημονεύονται μια ή δύο ή τρεις γυναίκες και μάλιστα σε διαφορετικά μέρη. Το όνομα που μνημονεύεται είναι Μαρία και αυτό οδήγησε στη σύγχυση ότι η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν η πόρνη που άλειψε τα πόδια του Ιησού με μύρο. Ωστόσο, οι βιβλικές μαρτυρίες που αναφέραμε παραπάνω είναι σαφείς. Η Μαρία η Μαγδαληνή μετά τη θεραπεία της από τα δαιμόνια έγινε μαθήτρια και ακόλουθος του Ιησού. Αξιώθηκε μάλιστα να είναι ανάμεσα στις μυροφόρες οι οποίες έγιναν οι πρώτοι μάρτυρες της Αναστάσεως του Χριστού.
Όλη η υπόλοιπη φιλολογία αποτελεί επιστημονική διαστροφή της ιστορικής αλήθειας και έκφρασης αυθαίρετων και υποκειμενικών απόψεων εκτός πραγματικότητας και αλήθειας των γεγονότων.